Selin Yalçın
Selin Yalçın - Toplum

Sıfır Puanın Ardındaki Gerçek: Türkiye Neden A Ligi'ne Ağır Ödedi

Altı maç, altı yenilgi, sıfır puan. Rakip filelere dört gol, kendi kalesinde on beş gol. Türkiye'nin UEFA Uluslar A Ligi macerası, tarihinde ilk kez çıktığı bu sahnede, bir futbol skandalından çok daha fazlasını anlatıyor. Fransa'ya deplasmanda 2-1 yenilerek grubu puansız kapatan A Milli Takım, B Ligi'ne düştü. Ama bu düşüşün nasıl gerçekleştiği, skorun kendisinden daha öğretici.

Önce sahadaki tabloyu netleştirelim. Fransa, İtalya ve Belçika'nın yer aldığı grupta Türkiye, kâğıt üzerinde zaten en zayıf halkaydı. Bu tür bir grupta sıfır puan beklenmedik bir sonuç değil; asıl mesele, bu sıfırın nasıl yönetildiği. Fransa karşısında 5-3-2 ile başlayan milliler, topun arkasına geçerek kontra atak aradı. İlk yarıda Berke'nin kurtarışları ayakta tuttu, İsmail Yüksek'in 35. dakikadaki kaleciyle karşı karşıya pozisyonu ise kaçan fırsatların simgesiydi. İkinci yarının başında Emirhan'ın kendi kalesine attığı gol, maçın kırılma noktası oldu. 53'te Arda Güler'in VAR incelemesiyle iptal edilen golü, 80'de Kroupi'nin skoru 2-0'a taşıyan vuruşu izledi. Abdülkerim Bardakçı'nın 90'da kaydettiği gol ise yalnızca skoru süsledi.

Burada bir gerçeği açıkça söylemek gerekiyor: Türkiye'nin A Ligi'nde kalma umudu, kendi sahasındaki performansına değil, Yunanistan-Sırbistan maçının sonucuna bağlıydı. Basına yansıyan bilgilere göre millilerin play-off şansı için Sırbistan'ın Yunanistan'a en az beş farklı yenilmesi gerekiyordu. Yunanistan 69. dakikada Yorgos Masuras'ın golüyle 1-0 kazandı. Sırbistan tek farklı mağlubiyetle averaj hesaplarında Türkiye'nin üzerinde kaldı ve play-off biletini aldı. Yani Türkiye'nin kaderi, kendi ayaklarıyla değil, başka bir sahadaki tek farkla belirlendi. Bu, bir milli takım için kabul edilebilir bir savunma değil.

Küme düşme tablosuna bakıldığında resim daha da netleşiyor. Türkiye -11 averajla, 4 gol atıp 15 gol yiyerek grubunu son sırada bitirdi. Çekya da -11 averajla düştü ancak attığı gol Türkiye'den az olduğu için ondan önce B Ligi'ne indi. Sırbistan ve Galler ise Mart 2027'de A Ligi'nde kalmak için play-off oynayacak. Burada dikkat çekici olan, Türkiye'nin düşüşünün yalnızca bir averaj hesabına değil, altı maçlık bir çöküşe dayanması. Her maçta aynı hikâye: direnç var, sonuç yok.

Peki bu tabloyu nasıl okumalı? Öncelikle, A Ligi'ne ilk kez yükselmenin bir bedeli olduğunu kabul etmek gerekiyor. Avrupa'nın en üst seviyesinde, her maç bir sınav. Türkiye bu sınavda savunma kırılganlığını, hücum verimsizliğini ve maç yönetimi zaaflarını aynı anda sergiledi. 4 gol atan bir takımın 15 gol yemesi, dengenin tamamen kaybolduğunu gösteriyor. Bu, yalnızca oyuncu kalitesiyle açıklanabilecek bir fark değil; taktik disiplin, kadro derinliği ve turnuva yönetimi meselesi.

Daha geniş bir perspektiften bakıldığında, bu sonuç Türkiye futbolunun yapısal sorunlarına da işaret ediyor. Genç oyunculara yatırım yapıldığı doğru; Arda Güler, Can Uzun, Barış Alper gibi isimler bu turnuvada sahne aldı. Ancak genç yetenek, tek başına bir sistemin yerini tutmaz. Fransa, İtalya ve Belçika gibi takımlar, bireysel yeteneğin ötesinde bir kolektif organizasyonla oynuyor. Türkiye ise bu organizasyonu kurmakta zorlandı. Sıfır puan, bu eksikliğin en çıplak göstergesi.

Şimdi önümüzde EURO 2028 Elemeleri var. Kura çekimi 6 Aralık'ta yapılacak ve milli takım Mart ayından itibaren bu elemelerde sahaya çıkacak. Burada kritik soru şu: Uluslar Ligi'ndeki bu çöküş, EURO 2028 yolculuğunu nasıl etkileyecek? Basına yansıyan değerlendirmeler, küme düşmenin kura ve torba sistemini etkileyebileceğine işaret ediyor. Ancak asıl etki psikolojik ve stratejik olacak. Altı maçta altı yenilgi alan bir takımın özgüvenini yeniden inşa etmesi, taktik kimliğini netleştirmesi ve kadro istikrarını sağlaması gerekiyor. Bu, birkaç ay içinde çözülebilecek bir mesele değil.

Bir de kamuoyu boyutu var. Maçın ardından arama motorlarında "Türkiye Uluslar Ligi'nden elendi mi?" ve "A Milli Takım B Ligi'ne düştü mü?" sorularının yoğunlaşması, taraftarın bilgiye açlığını değil, belirsizliğe tepkisini gösteriyor. İnsanlar sonucu biliyor ama nedenini anlamak istiyor. Bu, futbolun ötesinde bir güven meselesi. Milli takım, toplumun ortak paydası; ama bu payda, sıfır puanla değil, tutarlı bir vizyonla ayakta kalır.

Eleştirinin doğru adresi, yalnızca teknik ekip ya da oyuncular değil. A Ligi'ne yükselmek bir başarıydı; ama orada kalmak için gereken altyapı, planlama ve kararlılık aynı hızda gelmedi. Türkiye, Avrupa'nın en üst liginde rekabet edecek bir takım mı, yoksa oraya tesadüfen çıkmış bir ekip mi? Bu sorunun cevabı, önümüzdeki aylarda verilecek kararlarda saklı.

Fransa karşısında Berke'nin kurtarışları, İsmail'in kaçırdığı pozisyon, Arda'nın iptal edilen golü... Bunlar tek tek bakıldığında küçük anlar. Ama birleştiklerinde, bir takımın neden sıfır puanda kaldığını anlatıyor. Türkiye'nin B Ligi'ne düşüşü, tek bir maçın değil, bir dönemin sonucu. Bu dönemi doğru okumak, EURO 2028 yolculuğunun ilk ve en önemli adımı olacak.

Toplam 187 defa okunmuştur.

Selin Yalçın diğer yazıları:

YORUM YAZ

Guvenlik kodu
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.