Mahiroğlu Soruşturmasında İkinci Dalga: İddialar Büyüyor, Sorular Derinleşiyor

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Cafer Mahiroğlu'na yönelik yürüttüğü soruşturmada dün yeni bir eşik geçildi. 10 Kasım 2026 sabahı İstanbul, İzmir, Ankara ve Eskişehir'de eş zamanlı operasyonlar düzenlendi. Başsavcılığın açıklamasına göre 8 şüpheli hakkında gözaltı talimatı verildi; 7 kişi gözaltına alınırken firari durumdaki 1 kişinin yakalanmasına yönelik çalışmalar sürüyor. Bu, soruşturmanın ilk dalgasının üzerinden yaklaşık bir ay geçmişken gelen ikinci hamle. İlk aşamada 13 şüpheli gözaltına alınmış, bunlardan 5'i tutuklanmıştı. Şimdi gözaltına alınanların toplam sayısı 20'ye çıkmış durumda.

Sayılar elbette önemli ama asıl dikkat çeken, savcılığın kamuoyuyla paylaştığı iddiaların kapsamı. Soruşturmanın merkezinde, 2021 yılında İzmir'de kurdurulduğu öne sürülen BUSTECH Araç Bakım Onarım Hizmetleri A.Ş. yer alıyor. Başsavcılığın açıklamasına göre bu şirket, Mahiroğlu'na ait olduğu iddiasıyla ve paravan olarak kullanıldığı öne sürülerek soruşturmanın odağına yerleşmiş. İddiaya göre şirket üzerinden usulsüz ihaleler alındı; bu ihalelerden elde edilen gelirler Halk TV'ye, Özdemir Üç Tekstil'e, Mahiroğlu'nun diğer şirketlerine ve kişisel hesaplara aktarıldı.

Burada bir medya kuruluşunun adının, bir para trafiği iddiasının tam ortasında geçmesi, soruşturmanın sadece hukuki değil siyasi ve toplumsal boyutunu da belirginleştiriyor. Halk TV'nin bu süreçte "topluma karşı bir kalkan olarak kullanıldığı" iddiası, savcılığın açıklamasında yer alan en ağır cümlelerden biri. Bu iddia doğrulanmış bir olgu değil; soruşturma dosyasındaki bir değerlendirme. Ama kamuoyunun zihninde bıraktığı iz açısından hafife alınacak türden de değil.

Dosyanın bir diğer ayağı, yurt içi ve yurt dışı SWIFT işlemleri üzerinden gerçekleştirilen para transferleri. Savcılık, bu ödemelerin farklı hesaplar arasında kısa süre içinde birden fazla kez dolaşıma sokularak aklanmaya çalışıldığını iddia ediyor. Bu tür iddialar, finansal soruşturmalarda sıkça karşılaşılan bir örüntüyü andırıyor: paranın izini kaybettirmek için katmanlı transferler. Ancak burada altını çizmek gerekir ki bunlar henüz iddia aşamasında. Soruşturmanın seyri, dosyaya girecek delillerle netleşecek.

İddiaların en hassas kısmı ise İzmir Büyükşehir Belediyesi'ne uzanıyor. Gizli tanık ve etkin pişmanlık beyanlarına dayandırılan iddiaya göre, Halk TV'nin Mahiroğlu tarafından satın alınmasının ardından ekonomik sıkıntı yaşamaması amacıyla belediyeden çeşitli ihaleler alındı. Araç bakım ve onarım, temizlik işleri ve maske alımı gibi alanlardaki ihaleler kapsamında, ihale ve hakediş ödemeleri sırasında bazı sorumlulara elden döviz ve Türk lirası cinsinden rüşvet verildiği öne sürülüyor. Savcılık bu iddiaların gizli tanık ve etkin pişmanlık beyanlarına dayandığını açıkça belirtiyor. Yani dosyanın ağırlık merkezinde itirafçı ve tanık ifadeleri var. Bu tür beyanların hukuki değeri tartışılagelmiştir; destekleyici delille güçlenmediği sürece tek başına belirleyici olmayabilir. Ama soruşturmanın bu yönde derinleştiğini göstermesi bakımından önemli.

Gözaltı listesine bakıldığında, soruşturmanın iki farklı halkasının aynı anda hedef alındığı görülüyor. Bir yanda bürokrasi ve yerel yönetim ayağı var: İzmir Büyükşehir Belediyesi eski Genel Sekreteri Ramazan Tezcan, eski Makine İkmal Daire Başkanı Haluk Harun Tuzsuzoğlu ve aynı dairede kontrolör olarak görev yapan Mehmet Meral. Diğer yanda şirketler ayağı: BUSTECH'te büro memuru Filiz Bulut ve proje yöneticisi Murat Topuz, Maker ve Zafer İnşaat ortaklarından İbrahim Seyfittinoğlu, ESBAKIM şirketinin sahibi olduğu belirtilen ve firari durumdaki Emre Kaya. Listede adı geçen İbrahim Tuncol'un ise başka bir dosya kapsamında tutuklu olduğu ve eski daire başkanının elemanı olarak tanımlandığı belirtiliyor.

Bu isimlerin niteliği, soruşturmanın sadece bir medya kuruluşunun finansmanıyla sınırlı olmadığını, bir belediye ihale ağına ve şirketler zincirine uzandığını gösteriyor. Eski bir genel sekreterin gözaltına alınması, yerel yönetimlerdeki ihale süreçlerinin ne kadar geniş bir denetim alanına girdiğini de ortaya koyuyor. Kuşkusuz burada da aynı ilke geçerli: Gözaltı kararı bir suçluluk hükmü değil. Şüpheliler hakkındaki iddiaların yargı önünde sınanması gerekiyor.

Soruşturmanın zamanlaması da dikkat çekici. İlk dalga 14 Ekim'de gerçekleşmiş, ikinci dalga yaklaşık bir ay sonra gelmiş. Bu tür aralıklı operasyonlar, savcılığın dosyayı parça parça derinleştirdiğini, her dalgada yeni bağlantıların ortaya çıktığını düşündürüyor. Acaba üçüncü bir dalga gelecek mi? Dosyada adı henüz geçmeyen başka şirketler veya kişiler var mı? Bu soruların yanıtını şimdiden vermek mümkün değil. Ancak soruşturmanın seyri, ilk dalgada tutuklanan 5 kişinin durumuyla birlikte, meselenin uzun soluklu bir yargı sürecine dönüşeceğini işaret ediyor.

Bütün bunların ortasında asıl konuşulması gereken, Türkiye'de medya-siyaset-ticaret üçgeninin ne kadar iç içe geçtiği. Bir yanda bir televizyon kanalının sahipliği ve finansmanı, diğer yanda belediye ihaleleri ve paravan şirket iddiaları. Eğer iddialar doğruysa, ortaya çıkan tablo sadece bireysel bir yolsuzluk hikâyesi değil; kamusal kaynakların nasıl özel bir yapıyı ayakta tutmak için kullanılabildiğini gösteren bir örüntü. Eğer iddialar yargı sürecinde çürütülürse, o zaman da soruşturmanın kendisinin hangi saiklerle yürütüldüğü tartışılacak. Her iki senaryoda da kamuoyunun şeffaf ve tarafsız bir yargılamaya ihtiyacı var.

Halk TV'nin "kalkan" olarak kullanıldığı iddiası, bu ülkedeki medya özgürlüğü tartışmaları açısından da ayrı bir yerde duruyor. Bir yanda iktidar eleştirisi yapan bir kanalın sahibinin yargı önüne çıkarılması, diğer yanda bu sürecin basın özgürlüğünü baskılamak için kullanılıp kullanılmadığı sorusu. Bu soruyu sormak, soruşturmayı savunmak ya da mahkûm etmek anlamına gelmiyor. Aksine, hukuk devletinde her soruşturmanın hem ciddiyetle yürütülmesi hem de siyasi bir hesaplaşma aracına dönüşmemesi gerekir. Bu dengeyi kurmak yargının işi.

İkinci dalga operasyon, dosyanın daha da genişleyeceğini ve kamuoyunun gündeminde uzun süre kalacağını gösteriyor. Gözaltına alınanların ifadeleri, ortaya çıkacak yeni belgeler ve mahkeme süreci, iddiaların ne kadarının ayakta kalacağını belirleyecek. Bu süreçte en büyük sorumluluk, soruşturmayı yürüten savcılığa ve dosyayı karara bağlayacak mahkemeye düşüyor. Kamuoyunun beklediği, gürültü değil; delillerle konuşan, tarafsız ve hızlı işleyen bir yargılama. Türkiye'nin buna her zamankinden daha fazla ihtiyacı var.