Muhalefet İle İktidar Arasındaki Fark Büyüyor

28-31 Temmuz 2026 tarihleri arasında GÜNDEMAR Araştırma tarafından gerçekleştirilen Türkiye Gündemi Araştırması, yaklaşan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin muhalefet açısından ne denli umut verici bir tablo sunduğunu ortaya koydu. 60 ilde 2.300 kişi ile yapılan bu anket, özellikle muhalefet adaylarının iktidar karşısındaki şanslarını gözler önüne seriyor.

Öncelikle belirtmeliyim ki, mevcut Anayasa gereği, eğer seçimler zamanında yapılırsa Recep Tayyip Erdoğan’ın yeniden aday olması hukuken mümkün olmayacak. Ancak bu anket, TBMM’nin seçimleri yenilemesi durumunda Erdoğan’ın yeniden aday olabileceği senaryosunu da göz önünde bulunduruyor. Anayasa’nın 116. maddesi, Cumhurbaşkanı’nın ikinci döneminde Meclis tarafından seçimlerin yenilenmesine karar verilmesi halinde bir kez daha aday olabileceğini belirtiyor. Hal böyle olunca, Erdoğan’ın muhalefet karşısındaki durumu da bu ihtimaller çerçevesinde değerlendirilmeli.

Özellikle dikkat çeken nokta, Mansur Yavaş’ın anketlerde Erdoğan’a karşı yüzde 60,17’lik bir oy oranına ulaşması. Erdoğan’ın oy oranı ise yüzde 39,83 olarak hesaplandı. Bu durumda aradaki fark 20,34 puan olarak belirleniyor. Yavaş, bu sonuçla birlikte diğer muhalefet adayları arasında en yüksek desteği almış durumda.

Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu’nun sonuçları da oldukça dikkat çekici. Özel, Erdoğan ile karşılaştığı senaryoda yüzde 58,73 oy alarak 17,46 puan farkla öne geçerken, İmamoğlu da yüzde 57,47 oy oranı ile Erdoğan karşısında 14,94 puanlık bir fark yakalamış. Bu üç senaryoda muhalefet adaylarının oy oranlarının yüzde 57’nin üzerinde çıkması, muhalefetin birlikteliği ve seçmen nezdindeki karşılığının artmakta olduğunu gösteriyor.

Ancak GÜNDEMAR Araştırma Yönetim Kurulu Başkanı Prof. Dr. Tamer Bolat’ın da belirttiği gibi, bu sonuçlar mevcut seçmen tercihlerini yansıtmakta ve kesin sonuçlar olarak değerlendirilmemelidir. Seçim gündemi, kampanya performansları ve adaylıkların kesinleşmesi, bu oranları dönüştürebilecek kritik faktörler. Dolayısıyla, bu sonuçlar birer işaret fişeği olarak görülmeli, seçim süreci ilerledikçe bu tablo değişebilir.

Sonuç olarak, muhalefetin iktidar karşısındaki bu belirgin avantajı, Türkiye’nin siyasi atmosferinde önemli bir dönüşüm yaşanabileceğinin sinyallerini veriyor. Ancak, bu sinyalleri somut başarıya dönüştürmek için muhalefetin, seçmenle kurduğu bağı daha da güçlendirmesi gerekecek. Seçim sürecinin dinamiklerini göz önünde bulundurarak dikkatli bir strateji geliştirmeleri, bu noktada kritik öneme sahip.