Chicxulub Asteroiti: Dinozorların Yok Oluşuna Yol Açan Rutenyum Bulguları

Uluslararası bir araştırma ekibi, 'Science' dergisinde yayımlanan bir çalışmada, Chicxulub asteroiti ile ilgili önemli bulgulara ulaştı. Ekip, dinozorların neslinin tükenmesine yol açan bu çarpmanın ardından yeryüzü katmanından alınan örneklerde eser miktarda rutenyum metali tespit etti. Bu bulgular, Chicxulub asteroitinin, Güneş Sistemi'nin oluşumunun erken dönemlerinde, Jüpiter'in yörüngesinin ötesinde oluşan nadir bir karbonlu kondrit türü asteroid olduğunu ortaya koydu.

Araştırma, 2016 yılında Meksika'nın Yucatan Yarımadası'ndaki Chicxulub köyü çevresindeki deniz yatağının altındaki çarpma kraterinde gerçekleştirilen çalışmayla uyumlu bulundu. Köln Üniversitesi’nden kozmokimyacı Dr. Mario Fischer-Gödde liderliğindeki ekip, rutenyumun Dünya'daki nadir metal olmasına rağmen, Güneş Sistemi'ndeki gökcisimlerinde 100 kat daha fazla bulunduğunu belirtti.

K-Pg (Kretase-Paleojen) sınırı olarak bilinen döneme ait altı örneği inceleyen ekip, rutenyumun yedi izotop oranının tüm örneklerde aynı olduğunu keşfetti. Bu bulgu, katmanın Chicxulub asteroiti kaynaklı olduğunu destekliyor. Ayrıca, araştırmacılar, 36 milyon ila 470 milyon yıl öncesine tarihlenen diğer beş çarpma kraterindeki rutenyum oranlarının K-Pg sınırındaki örneklerden farklı olduğunu ve Güneş'e daha yakın oluşan silisli meteorlarla örtüştüğünü tespit etti.

Karbonlu kondrit içeren asteroitlerin, Güneş Sistemi'nin oluşumunun hemen ardından, yani yaklaşık 4,6 milyar yıl önceye tarihlendiği ve bu asteroidlerin su, karbon ve diğer uçucu moleküller içerdiği biliniyor. C-tipi asteroitlerin, Dünya'nın ilk 1 milyar yılı boyunca çarpması ve yaşamın oluşmasına katkı sağlaması bekleniyor.

Gezegenlerin çekim kuvvetlerinin, Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağındaki bu asteroidleri Güneş Sistemi'nin iç bölgelerine yönlendirdiği ve Chicxulub asteroiti büyüklüğündeki asteroidlerin her birkaç yüz milyon yılda bir Dünya'nın yörüngesiyle kesişecek yörüngelere fırlatılabileceği ifade ediliyor. Araştırma, 'American Association for the Advancement Science (AAAS)' dergisinde yayımlandı.