Reform” dediler, okulları tarikatlara bıraktılar!

2002’den bu yana Milli Eğitim Bakanlığı’nda yapılan değişiklikler, kimi zaman "reform" adı altında yürütüldü, kimi zaman ise tartışmalı uygulamalara dönüştü. Erkan Mumcu döneminde bakanlık yöneticilerinin topluca görevden alınmasıyla başlayan süreç, Hüseyin Çelik’le liselerde 4 yıllık eğitime geçiş ve birleşik eğik yazıya dönüşle devam etti.

DERSLER VE SEÇMELİLİKLER

Nimet Çubukçu döneminde Fatih Projesi ile teknoloji odaklı eğitim hedeflendi ancak akıllı tahtaların etkin kullanımı sağlanamadı. Ömer Dinçer döneminde 4+4+4 modeliyle sistem yeniden şekillendirildi, Kuran kurslarındaki yaş sınırı kaldırıldı ve okullarda dini içerikli seçmeli dersler yaygınlaştırıldı.

ÖĞRENCİ ANDI VE TARİKAT ETKİSİ

Nabi Avcı döneminde Dershaneler Kanunu yürürlüğe girdi, Öğrenci Andı kaldırıldı ve eğitimde merkeziyetçi uygulamalar arttı. İsmet Yılmaz ile tarikat ve vakıf etkisi pekiştirildi, mescit zorunluluğu getirildi, TEOG kaldırıldı ve liselere giriş sistemi değiştirildi.

ZİYA SELÇUK DÖNEMİ VE OKULLAŞMA ORANLARI

Ziya Selçuk döneminde okullaşma oranlarında düşüş yaşandı. Andımızın kaldırılmasına mahkeme müdahale etti ancak bazı uygulamalara karşı çıkan kararlar tamamen hayata geçirilmedi. Vakıf ve derneklerle süresiz protokoller yapıldı, Anadolu liseleri ikili eğitime geçirildi ve yurtdışında fakülte açılımları gerçekleştirildi.

GELECEK YOLDA KİM SORUMLU?

Milli Eğitim’deki bu uzun süreç, her bakanın kendi politik vizyonunu uygulamasıyla şekillendi. Derslerin kaldırılması, imam hatiplerin yaygınlaştırılması ve vakıf-dernek etkisinin artırılması, bugünün eğitim ortamını doğrudan etkiledi. Eğitimde standartlaşma ve kalite, bu politikalara rağmen hâlâ tartışma konusu.