1,8 trilyon plastik parçası dev bir alanı kapladı: Ağırlığı 100 bin tonu buluyor!

Okyanus akıntılarının bir araya getirdiği balık ağları, halatlar, şamandıralar ve milyonlarca küçük plastik parçası, suyun yüzeyinde ve üst katmanlarında geniş bir alana yayılıyor. Rüzgar ve akıntıların etkisiyle bölgenin sınırları sürekli değişirken, plastiklerin zaman içerisinde daha küçük parçalara ayrılması temizleme çalışmalarını da zorlaştırıyor.

Scientific Reports dergisinde yayımlanan kapsamlı araştırmalardan birinde, gemilerle gerçekleştirilen 652 yüzey taraması, havadan alınan görüntüler ve okyanus dolaşım modelleri birlikte değerlendirildi. Çalışmada yaklaşık 1,6 milyon kilometrekarelik alanda 1,8 trilyon plastik parçası bulunduğu ve toplam plastik miktarının yaklaşık 100 bin tona ulaştığı tahmin edildi.

Plastik parçalarının yaklaşık yüzde 94'ünü 0,5 ile 5 milimetre arasındaki mikroplastikler oluşturuyor. Ancak toplam ağırlığın büyük bölümünü daha büyük plastik atıklar meydana getiriyor.

BALIK AĞLARI PLASTİK KÜTLESİNDE BÜYÜK PAYA SAHİP

Birikimde özellikle balıkçılık ekipmanları öne çıkıyor. Araştırmaya göre balık ağları, toplam plastik kütlesinin en az yüzde 46'sını oluşturuyor. Daha sonraki bir çalışmada ise 5 santimetreden büyük plastiklerin ağırlığının yüzde 75 ila 86'sının terk edilen, kaybolan veya denize atılan balıkçılık ekipmanlarıyla bağlantılı olabileceği belirlendi.

Dev plastik birikiminin oluşmasında Kuzey Pasifik Subtropikal Döngüsü etkili oluyor. Rüzgarlar, Dünya'nın dönüşü ve okyanus akıntılarından oluşan bu büyük dolaşım sistemi, yüzen atıkların belirli bölgelerde toplanmasına neden oluyor. Plastiklerin bazıları bu sistem içerisinde uzun süre kalabiliyor.

MİKROPLASTİKLER TEMİZLİĞİ ZORLAŞTIRIYOR

Bölgedeki plastik yoğunluğu ve sınırları sabit değil. Mevsimler, fırtınalar, rüzgarlar ve okyanus girdapları atıkların dağılımını değiştirebiliyor. Bu nedenle 1,6 milyon kilometrekarelik alan, kesin sınırlara sahip bir ada olarak değil, belirli yoğunluktaki plastiklerin yayıldığı tahmini bölge olarak değerlendiriliyor.

Denizde uzun süre kalan plastikler güneş ışığı ve dalgaların etkisiyle daha küçük parçalara ayrılıyor. Mikroplastiklere dönüşen bu atıklar deniz canlıları tarafından yutulabilirken, kayıp balık ağları ve halatlar da canlıları yakalamayı sürdürüyor. Bu durum “hayalet avcılık” olarak adlandırılan soruna yol açıyor.

Büyük plastik atıkların toplanması için bölgede yüzer bariyerlerle temizlik çalışmaları yapılırken, mikroplastiklerin yakalanması oldukça zor. Araştırmalar, okyanuslara yeni plastik girişinin sürmesi halinde yalnızca mevcut atıkları temizlemenin sorunu çözmek için yeterli olmayacağını ortaya koyuyor.