Antik Mısır'daki Kedilerin Yaşadığı Korkunç Şartlar Ortaya Çıktı!

Antik Mısır'da kediler, yalnızca evlerin sevimli sakinleri olarak değil, aynı zamanda dini inançların önemli bir parçası olarak görülüyordu. Tanrıça Bast'la ilişkilendirilen bu hayvanlar, ilahi gücün sembolü kabul ediliyor ve dini törenlerde önemli roller üstleniyordu. Bunun yanı sıra ev halkının bir parçası olan kediler, tarım toplumunda tahıl depolarına zarar veren fare ve sıçanları avlayarak da önemli bir görev üstleniyordu.

Kedilere gösterilen saygının boyutunun oldukça yüksek olduğu biliniyor. Hatta bazı Yunan tarih kaynaklarında, Antik Mısır'da bir kediyi öldüren kişilerin idam cezasına çarptırılmış olabileceğine ilişkin bilgiler bulunuyor. Ancak mumyalara ait kafatasları üzerinde gerçekleştirilen yeni bir araştırma, bu hayvanların tamamının aynı özenle korunmadığını gösterdi.

Bilim insanları, bazı kedilerin dar alanlarda, hastalık ve yaralanmalarla mücadele ederek yaşamlarını sürdürdüğünü belirledi. Araştırmacılar, söz konusu hayvanların bir bölümünün dini ritüellerde kullanılmak amacıyla yetiştirildiği düşünülen bir kedi üretim endüstrisinin parçası olabileceğini değerlendiriyor.

131 KEDİ KAFATASI İNCELENDİ

Araştırma kapsamında Avusturya'nın Viyana kentindeki Doğa Tarihi Müzesi'nde bulunan ve daha önce yeterince dikkat çekmeyen bir kedi kafatası koleksiyonu mercek altına alındı. İyi korunmuş 131 kedi kafatasından oluşan koleksiyondaki kalıntıların 2 bin yıldan daha eski olduğu belirtildi.

Bilim insanları incelemelerinde kedilerin yaşlarını, türlerini, maruz kaldıkları yaralanmaları ve hastalık belirtilerini araştırdı. Elde edilen bulgular, hayvanların neredeyse üçte ikisinin en az bir sağlık sorunuyla karşılaşmış olabileceğini ortaya koydu.

Journal of Archaeological Science dergisinde yayımlanan araştırmada bilim insanları şu ifadeleri kullandı:

"Kedigillerin yarısından fazlasında (yüzde 62) büyük ölçüde diş anomalilerinin yanı sıra iyileşmiş kırıklar, delik izleri ve muhtemelen bulaşıcı veya metabolik rahatsızlıklarla bağlantılı deformasyonlar gibi patolojiler gözlemlendi."

İncelenen 131 kafatasının 23'ünde diş eti hastalığı belirtileri tespit edilirken, 24 kedinin dişlerinin eksik olduğu görüldü. Ayrıca 22 kafatasında diş taşı izlerine rastlandı.

KAFATASLARINDA YARALANMA VE ŞİDDET İZLERİ BULUNDU

Araştırmada ortaya çıkan bulgular yalnızca diş ve diş eti hastalıklarıyla sınırlı kalmadı. Bazı kafataslarında hayvanların ciddi fiziksel travmalara maruz kaldığını gösteren izler de belirlendi.

35 kedinin kafatası yüzeyinde oyuklar tespit edilirken, 19 kedinin göz çukurlarının tabanında küçük delikler bulundu. Bu izlerin enfeksiyonlarla veya muhtemel beslenme yetersizlikleriyle bağlantılı olabileceği değerlendirildi.

Araştırmacılar, bazı deliklerin diğer kedilerin ısırması sonucunda oluşmuş olabileceğini düşünüyor. Daha küçük bir kediye ait kafatasında ise bir sazlık kedisinin köpek dişleriyle bıraktığı tahmin edilen izler bulundu.

Diğer bazı kafataslarında görülen hasarların ise keskin metal aletlerle gerçekleştirilen darbelerle uyumlu olduğu belirlendi. Bu durum, hayvanların bazı yaralanmalarında insanların doğrudan etkili olabileceğine işaret etti.

Bilim insanları araştırmalarında şu değerlendirmeye yer verdi:

"Kafataslarındaki travmatik lezyonlara ilişkin gözlemlerimiz, ölümcül yaralanmaların yanı sıra şiddet içeren insan etkileşimlerinden sağ çıkan hayvan vakalarına dair kanıtlar da sunuyor."

KEDİLER DAR VE STRESLİ ALANLARDA TUTULMUŞ OLABİLİR

Araştırma ekibi, elde edilen bulguların Antik Mısır'daki bazı kedilerin yaşam koşullarının oldukça kötü olduğuna işaret ettiğini belirtti. Hayvanlarda bulaşıcı hastalıkların yaygın görülmesi ve beslenme sorunlarına ilişkin belirtiler, bu kedilerin sağlıksız ortamlarda tutulmuş olabileceği ihtimalini güçlendirdi.

Bilim insanları, kedilerin özgürce dolaşmalarına izin verilmeyen, birbirlerine yakın ve dar alanlarda yaşamak zorunda bırakılmış olabileceğini düşünüyor. Bu koşulların hayvanlarda stres oluşturmuş, hastalıkların yayılmasını kolaylaştırmış ve kediler arasındaki saldırganlığı artırmış olabileceği değerlendiriliyor.

Araştırmacıların dikkat çektiği bir diğer konu ise Antik Mısır'da kedilerin mumyalanmadan önce kasten öldürülmesiydi. Bazı kedilerin kafalarına darbe vurularak veya boyunları kırılarak yaşamlarına son verildiği biliniyor.

Bilim insanları, incelenen hayvanların bir bölümünün doğrudan mumyalama amacıyla yetiştirilmiş olabileceğinden şüpheleniyor. Kafataslarında hastalık ve yaralanma izlerinin yaygın olması da bu kedilerin toplu halde, sıkışık koşullarda barındırılmış olabileceğini düşündürüyor.

Araştırmacılara göre yaralanmaların bir kısmı, kedi üretiminde çalışan insanlar tarafından hayvanları cezalandırmak amacıyla ya da kediler arasındaki kavgaları ayırmaya çalışırken meydana gelmiş olabilir.

Bütün bu bulgular, Antik Mısır'da kutsal kabul edilen kedilerin en azından bir bölümünün sanıldığı gibi rahat ve korunaklı bir yaşam sürmediğini ortaya koyuyor.