Virginia Woolf 136 yaşında: 'Bütün dünya benim ülkem'

1882 yılında tam da bugün dünyaya geldi Virginia Woolf. Yazar ve eleştirmen bir ailenin kızı olarak Londra’da büyüyen Virginia, çocuk yaştan itibaren kadın ve erkek arasındaki eşitsizliğe öfke duydu. Ve 13 yaşında ''olabilecek en büyük felaket’ diye nitelendirdiği bir acı yaşadı; annesini kaybetti.

İçine yaptığı hüzünlü ve büyülü yolculukta hayatının bu dönüm noktasının büyük etkisi oldu. ''Deniz Feneri’ romanında annesine duyduğu özlem ve minneti de yerleştirdi satır aralarına. Gel zaman git zaman bu öfkesini sözcüklere döktü. Sadece öfkesi değildi elbet kağıda dökülen edebi bir metnin hazzına da çıkardı okurlarını yazdıkları ile.

Yazar olmaya çocuk yaşta karar veren Woolf’un kısa hikayeleri ilk olarak 1895’te bir gazetede yayınlandı. Kadın özgürlüğünün her noktadan sınırlandığı bir dönemde yaşayan Woolf bu duruma karşı olan itirazını yazılarında yükseltti. Virginia’nın kaleme aldığı ilk kitabı ''Dışa Yolculuk’ 1915’te yayınlandı.

Dönemin en önemli kadın yazarlarından olan Virginia Woolf, karakterin iç dünyasını olduğu gibi anlatmayı amaçlayan ''bilinç akışı’ tekniğinin başarılı örneklerini sergilemiştir.

Yazarın öteki romanlarına benzemeyen, tümüyle özgün bir düşünce ürünü olan ''Orlando’ isimli romanı ise bir aşk mektubuyla beraber o dönemdeki sevgilisi Vita Sackville-West’e adanmıştı.

Kadınların başucu kitabı haline gelen ''Kendine Ait Bir Oda’da kaleme aldığı satırlarda da “Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!'' diyen Woolf, bizlere kendimize ait bir oda ve hayat kurmamızı fısıldayarak yol arkadaşımız oldu.

Cinsiyetler arası ayrımcılığa olduğu kadar sınırlara da karşıydı Virginia, şöyle özetlemişti bu konudaki görüşünü:

Sınırlara inanmayan Bir kadın olarak, ülkem yok, bir kadın olarak, bir ülkem olsun istemiyorum. Bir kadın olarak, bütün dünya benim ülkem. Virginia 1912 yılında Leonardo Woolf ile evlendi ve onunla birlikte bir yayınevi kurdu.

Bol yazı, hüzün ve aşkla geçen hayatına 1941 yılında kendini Ouse Nehri’nin akışına bırakarak son verdi. Virginia’yı özlem ve sevgiyle yazan kadınlar yalnız hissettiklerinde kulak verip onun sözüne yazıyorlar diledikleri gibi, ''erkekler ne der diye düşünmeden’.