Uzay Araştırmalarının Geleceği

Dusge’de yayınlanan bir bilim makalesi, son birkaç on yıllık süreçte uzay araştırmalarının etrafında döndüğü  “Ay mı, Mars mı?” Sorusuna yeni bir bakış açısı kazandırdı.

Ay Dünya’ya kızıl gezegen daha yakın olan tek gök cismidir. Geçtiğimiz birkaç on yıldır, uzaya ilgili insanlar keşif ve kolonileşme için bu iki gök cismi arasında kıyaslama yapıyorlar. Ay’a gitmemiz iki hafta sürüyorken Mars’a iki yıldan daha kısa sürede gidebilmemiz şu anki teknoloji ile imkansız. Ancak öte yandan Mars daha güçlü bir yerçekimine ve daha fazla suya (donmuş) sahip.

Tartışmalar NASA’nın Artemis programı tarafından netleştirildiği gibi, şu an Ay’a olan eğilim Mars’a göre daha fazla. Ama ne olursa olsun Mars her zaman uzay geyiklerinde bahsi geçecek gezegenlerden biri olacak.

Başka Bir Fikir

          Hem Mars hem de Ay ile ilgili en net sorun ağır kütleleri olması. Bu durum her iki gök cisminin de ciddi bir yerçekimine sahip olmasına sebep oluyor. Bu sebeple her ikisine de inişte ve oradan dönüşte bazı ciddi sorunlar ortaya çıkarabilir. Hem Ay hem de Mars yörüngelerinden çıkış Dünya yörüngesinden çıkmaya oranla çok daha büyük bir fırlatma gücü gerektirir. İşte burada başka bir düşünce ortaya atılıyor… Ne mi dersiniz? Asteroitler.

Peki, neden Mars veya Ay yerine bir asteroide yerleşmeyi hedeflemiyoruz? Asteroitlerin çoğu Dünya’ya Mars’tan bile uzak ve elbette asteroitler oldukça küçük ve neredeyse yerçekimi yok bile denebilir. Yerçekiminin çok az olması da uzun süreli bir yaşam için asteroitlerin bir seçenek olmadığı anlamına gelir. Ancak asteroitlere yapay bir yerçekimi oluşturmak için santrifüj kuvvetinden faydalanabiliriz. Yapılması kolay olmasa da, “güneş sistemini kolonize edelim” oyununu oynayacaksak bu pek de kötü bir fikir değil ve tüm ihtimalleri değerlendirmek gerek.

Tüm bunların dışında asteroitlerin mineraller, donmuş su ve nadir elementlerle dolu olduğunu söylemiş miydik? Peki, neden yıllardır süren Ay-Mars tartışmasında üçüncü bir aday düşünmüyoruz?