Tutuklanan korgeneralin cezaevi notları: O gece neler yaşadım

HULUSİ AKAR'IN ODASI

Emir astsubayı ve silahlı iki kişi beni komuta katına götürdü. Merdivenler ve sahanlıkta zaten orada çalışan personeli silahlı görünce emniyete aldıklarını düşünerek rahatladım. Doğruca komutan emir subayının odasına yöneldim. Kapıda tanımadığım bir havacı binbaşı veya yarbay -hücum yelekli silahlıydı- beni durdurdu. İçeriyi görebiliyordum. Tuğgeneral Partigöç ve Tuğamiral Sinan Tosun'u gördüm. Yüz ifadeleri soğuk ve kabaydı, birkaç kişi daha vardı odada, bir terslik olduğunu anladım. 'Komutan nerede' dedim. Havacı yarbay bana bağırmaya başladı '…. artık yok … vs.' gibi şu an anımsamadığım anlamsız bağırmalar arasında ben yumuşatma çabasıyla elimi uzattım tam neler yaptığımı da hatırlamıyorum, emir astsubayı aramıza girdi ve 'burası güvenli değil komutanım' diyerek merdivenlere doğru beni iterek ayırdı merdivenlerden aşağı hızla inerken Tümgeneral Baki Kavun’u iki kişinin götürdüğünü gördüm ve vahameti iyice anladım. Koşarak binadan çıktım Yarbay Doğan arkadan yetişti ve nizamiyeye kadar bana eşlik etti. Ben sivil kıyafetliydim emir astsubayı 'ben de sivil giyinip size yetişirim, sizin emniyetinizi alayım' dedi. Kabul ettim ama onu bekleyemezdim. Nizamiyeden çıktım. Havacı yarbayın bağırmaları arasında halkın nizamiyeden çekilmesi talebi vardı. Onu hatırlayıp tekrar güney nizamiye tarafına geçtim. Hava Kuvvetleri Komutanlığı karargahı nöbetçilerini ikna ederek oraya girebilirim onlarla dayanışabilirim diye uğraştım o da olmadı. Halkı ikna etmek imkânsız gibi görünüyordu, ayrıca faydasız bir gayret olacaktı, bıraktım. 

'ÖZEL KUVVETLER KOMUTANI SUİKASTİ ATLATTIĞINI SÖYLEDİ'

Başbakanlık danışmanı Albay Ömer Sertbaş aklıma geldi. Bizim karargâhların ele geçirildiğini onların kriz merkezine gidebileceğimi söyledim, onların da henüz bir merkez oluşturamadığını söyledi. Cumhurbaşkanlığı karargâhından tanıdığım kimseleri aradım, cevap alamadım. Sırayla en yüksek rütbelilerden aramaya başladım. Bir diyalog kanalı bulma çabalarım boşa gitmişti, ancak bir kriz merkezi bulup birlikte çalışma veya bir merkez kurma çabasına giriştim. Sivil kıyafetliydim, yanımda sadece bir sendika başkanı vardı. emir astsubayı yetişip bize katılamadı. Bir yandan ankara garnizondaki kışlaları gezerek açık bir karargâh ararken bir yandan da Başbakanlıktaki arkadaşla bilgi alışverişine devam ettim. 

4'ncü Kolordu Komutanlığının nizamiyesinde ikna çabalarım sonuç verdi, beni içeri almaya razı oldular. Tugay Komutanlığı ile görüşemeyince kolordu karargahına yöneldim. Bir araçla beni oraya götürdüler ama herkes birbirinden şüphelendiği için temkinli konuşuyordu. Tümgeneral Osman Ünli ile karşılaşınca güven ortamı sağlandı. Bir mesajla kendisini Genelkurmay Başkanlığı'nın buraya yönlendirdiğini, dışarı çıkan birlikleri geri çağırdığını ortalığı yatıştırdığını, Korgeneral Metin İyidil ve eski Milli Savunma Bakanı İsmet Yılmaz ile temasta olduğunu bildirdi. Bu işi kimin planladığını, ne yapmaya çalıştıklarını anlamadığını, bir karışıklık olduğunu, benim haberim olup olmadığını sorunca bildiklerimi paylaştım. Yoldan Özel Kuvvetler Komutanı Tümgeneral Zekai Aksakallı’yı aramıştım, kendisine suikast yapmaya kalkanları atlattığını ve Çayyolu’nda olduğunu söyledi, kendisinin yanına gidebileceğimi söyleyince kabul etmedi.

'GÖRÜŞME TALEBİM REDDEDİLDİ'

Korgeneral Sezai Bostancı ile görüştüm evinde ve rahatsız olduğunu bildirdi. Birçok kimsenin telefonu cevap vermiyordu. Sn. Bakan İsmet Yılmaz tekrar aradı ve Kara Havacılık Komutanlığını helikopter kalkışlarını durdurmamı istedi. Oraya yöneldim. Nizamiyede daha önce telefonlarını defalarca çaldırdığım komuta heyetiyle yüz yüze görüşmek istediğimi içeriye ilettiler, ancak reddedildi. İçeriye sn. Başbakanın onlarla görüşebileceğini vadettim ancak yine sonuç alamadım. Başbakan danışmanı vasıtasıyla bu vaadimi teyit ettim yine olmadı. 4ncü üsse giderek jetlerin kalkmasını önlemenin mümkün olup olmadığını denememi istediler. Sn. Bakan’ın bu ricası üzerine 4’ncü üsse gittim. Nizamiyede kan birikintileri vardı, içeriden aileler ve genç subaylar olduğunu sandığım kimseler arabalarıyla tahliye oluyordu, içeride çocukları olan birkaç kişi de içeriye girmeye çalışıyordu. Onlarla birlikte ben de laf anlatmaya çalıştım ama çok kaba ve sert bir tepkiyle karşılaştık. Silah doğrultunca geri çekildik ve durumu sn. Bakan’a bildirdik. İçişleri Bakanlığı müsteşarı Selami Altınok ile geçen yıl İstanbul’da birlikte çalışmış ve tanışmıştık. Onu aradım. İl dışında olduğunu ama arada bilgi verirsem sevineceğini söyledi. Gece girmeye çalıştığım Eğitim ve Doktrin Komutanlığını (EDOK) tekrar denedim ve artık gündüz olduğu için kapıları açtılar. Tümgeneral Hamza Koçyiğit ile durumu anlama çabalarımızı birleştirdik. Buraya gelirken aradığım Korgeneral Metin İyidil ve Korgeneral Sezai Bostancı da buraya gelecekti. Bir karargâh oluşturmayı umarak burada bekledim ve EDOK Komutanı geldi bildiklerimi kendisine de anlatım, eve döndüm. Arada bazı detaylar eksik kalmış olabilir ancak bu cani sürüsünün sebep olduğu kaosun giderilmesi için geç kalmış ve sonuçsuz çabalarım bundan ibarettir, arz ederim. 

'BENİ NASIL SERBEST BIRAKTILAR?'

Korgeneral Ulusoy'un notlarının bir kısmını ise "Beni bırakmalarının muhtemel sebebi" başlığı altında yazdıkları oluşturuyor.

Bu kısım şöyle:

BENİ BIRAKMALARININ MUHTEMEL SEBEBİ

"İfademde eksik kalan önemli bazı detayları hatırladıkça ilave etmeye ihtiyaç olduğunu okuyunca anladım ve açıklıyorum. Komuta katında bağıra çağıra bana bir şeyler söyleyen yarbayı yatıştırmak ve üzerime doğrulttuğu silahını kullanmasını önlemek maksadıyla ne istediğini sormuştum o da halkın ön nizamiyeden çekilmesini istediklerini yoksa çok canlar yanacağını bağırmıştı. Ben bunları yapabileceğimi ifade edince ihtimal çıkışıma müsaade etmiş olabilirler. Nizamiyeden çıkınca eski başbakanlık çok katlı binası şimdi emniyetin kullandığı bina önünde birikmiş polisler, benim ön nizamiyeye gitmememi oranın çok tehlikeli olduğunu söyleyerek engel olmaya çalıştılar ama ikna edip geçtik. Fakat halkın oradan çekilmesinin imkânsız olduğunu gördük. Kendimi dışarı attıktan sonra aldığım bilgiler yeterli olmamıştı. Komutanlarımızı aramaya devam ettim. Genelkurmay Başkanı emir subayı telefonu cevap verdi, komutana erişemediğimi ifade edince 'biz de (ifade Orhan albayın sesiydi) erişemiyoruz' dedi ve kapattı. Emir subayının telefonu danışman Orhan Albaydaydı. Pazar günü tekrar denedim. Karargâha giremedim. Korgeneral İlhan Talu'nun telefonu bazen cevap veriyordu. Kendisi çıktı ve arama yapıldığını kaçan teröristlerin odalara saklandığını onların temizlenmesi sonrasında karargâhın açılabileceğini söyledi. Kendisinin de savcıyla birlikte çalıştığını daha sonraki aramalarımda emir astsubayı söylemişti. Teröristlerce enterne edilmemiş olmasının benimle aynı muhtemel nedene dayandığını düşünüyorum."

AİLENİN ÇAĞRISI

Korgeneral Salih Ulusoy'un el yazısı notlarını bir blog sayfasında yayınlayan aile üyeleri ise, tutuklama kararı ile ilgili olarak sitede şu notu paylaştılar:

Naçizane arz ediyoruz:

“Darbeci''(!) bir generalin çocuğunu hangi ön yargılarınızı bir süreliğine yere bırakarak dinlersiniz bilmeden; “masum umudu'' ve “güvercin tedirginliği'' ile yazıyorum bu satırları…

Korg. Salih Ulusoy, darbeden önce Genelkurmay Başkanlığı Plan Prensipler Daire Başkanı olarak görev yapıyordu.
Menfur saldırı gecesi biz aile efradı da kendisinden uzunca bir süre haber alamadık. Sokağa çıkmayanlarımız haberleri herkes gibi Televizyondan ve sosyal medyadan takip edebildi.

Gazeteler kalkışmanın bastırıldığı sabahın ilerleyen saatlerinde internet sitelerinden haber geçtiler: “rehin alınan Generaller kurtarıldı'' (link eklenecek) O generallerin içerisinde Salih Ulusoy’un da ismi vardı.

Darbe gecesi “suçüstü'' yapılan generaller, subaylar gözaltına alındı. Aramalar el koymalar gerçekleşti.  İfadeler alındı. Telefon kayıtları incelendi. Whatsapp gruplarının yazışmaları basına medyaya aktarıldı. Sis perdesi aralanmaya başladı.

İfade verenlerin savunmaları alındıkça darbe kalkışmasında başarısız olan ve yakalanan faillerin çelişkili beyanları ve suyu bulandırma çabaları göze çarptı. Öyle ki günlerce bu duruma analistlerce dikkat çekilmeye çalışıldı. Birileri gerçek failleri saklıyordu. Ama daha tehlikelisi şuydu: Yakayı ele verenler(!)  planın ikinci aşamasına geçmişti. “Vatansever generaller tasfiye edilecek''

Salih Ulusoy darbe gecesi yaşadıklarını anlattı. Kendi kaleminden paylaştık.

Günümüz ceza soruşturma teknolojisinde Ulusoy’un beyanlarının doğruluğunun kontrol edilmesi çok kolay.
Verdiği sıraya göre telefon HTS kayıtları, darbe gecesi cep telefonu sinyallerinin hangi baz istasyonlarından alındığı, telefonla görüştüğü, askerler ve  bürokratların beyanlarının tespiti ile gerçek gün yüzüne çıkacaktır.
Ulusoy son OHAL kararnamesi ile TSK’dan ihraç edilmiştir, bu hazin durumun olumlu sayılabilecek tek sonucu Ulusoy’un suç işlemiş olma ihtimalini her an göz önünde bulunduranların nezdinde tahliyesi halinde artık giremeyeceği Karargahtaki delilleri karartma ya da yok etme ihtimalini ortadan kaldırmış olmasıdır. (Bizler buna tevessül etmeyeceğini aksine bu hain girişimin aydınlanmasını hepimizden çok O’nun istediğini zaten biliyoruz, ayrıca Ulusoy’un lehine ya da aleyhine dosyaya yenilik katacak ve bu olayı aydınlatacak bütün objektif ve somut delillerin dosyaya yansıması için dua ediyoruz)

Diğer yandan Güvenparkta pokemon kovalayan lise öğrencisinin yurt dışına kaçma ya da saklanma ihtimali ne kadarsa, tedbir konulan ve yurt dışına çıkma yasağı bulunan Ulusoy’un da tahliye edilmesi halinde adaletten kaçma ihtimali o kadardır.

Ulusoy’un beyanlarında adı geçen şahıslardan şu ana kadar bir yalanlama ya da düzeltme gelmemiştir.

Ulusoy ile şahsi husumetleri bulunan ve mezkur ihaneti  fırsat bilerek “kendinden olmayanı da derdest etme'' gayesi ile Ulusoy’u hedef gösterenlerin soyut ve çelişkili beyanları  dışında dosyaya yansıyan başkaca bir delil de yoktur.
Doğduğumuz günden beri  devletin bekasının kendi varlığımızdan daha önemli olduğunu öğretti bu adam bizlere. Biz olay günü kendisini merak ettiğimizde arayamadık bile Vatan elden giderken öz babamızın amcamızın sağlığını dert edindiğimizi düşünmesin diye..
….
Vatanına zerre kadar ihaneti olan tek bir kimse için bile zerre kadar merhamet beklemiyoruz, istemiyoruz da.
Korkumuz Ulusoy ve onun gibi generallere kurulmuş olması muhtemel bu kumpasın asıl hedefinin bu adamların kendi şahısları olmadığı… Her durum ve şartta iç dış tüm düşmanlarımıza karşı savunduğumuz ve ömrümüzün son dakikasına kadar müdafaa edeceğimiz memleketimizin bütünlüğüne karşı saldırıya geçilmiş olma ihtimalini göz ardı etmeyin diye arz ediyoruz…

NE OLMUŞTU?

Korgeneral Ulusoy, Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hulusi Akar'ın yaveri Yarbay Levent Türkkan'ın 20 Temmuz'da verdiği savcılık ifadesi sonrasında gözaltına alınıp tutuklanmıştı. Türkkan, Ulusoy'un da aralarında bulunduğu birçok ismi "Kesin cemaatçi olduklarını bildiğim" ifadeleriyle sıralamıştı.

Türkkan'ın ifadesinin ilgili kısmı şöyleydi:

"Kesin cemaatçi olduklarını bildiğim Binbaşı Mehmet Akkurt, başçavuşlar Serhat ve Şener, Yüzbaşı Serdar Tekin, konut astsubayı başçavuş Veysel Tokmak, korumalardan Başçavuş Ömer Gürsel Çetin, Abdullah Erdoğan, Genelkurmay Başkanı Özel Kalem Müdürü Ramazan Gözel, diğer özel kalem Hüseyin Hakan Öcal, Genelkurmay Başkanı Başdanışmanı Kurmay Albay Orhan Yıkılkan, Cumhurbaşkanı başyaveri Albay Ali Yazıcı, Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı Komutanı Muhsin Kutsi Barış, Genelkurmay 2. Başkanı eski koruması yüzbaşı Abdurrahim Aksoy, 2. Başkan Özel Kalem Müdürü Yarbay Bünyamin Tuner, onun yardımcısı binbaşı Recep, Personel Başkanlığında Şube Müdürü Albay Cemil, Korgeneral Mustafa Özsoy, Korgeneral Salih Ulusoy, Albay Muharrem Köse, personel dairesinde görevli Tuğgeneral Mehmet Partigöç adlı kişilerdir. Bunlar benim tahminime göre yüzde 99 cemaatçidir. Askerin içinde birini, diğerine abi olarak görevlendirmiyorlardı. Abilik, bizim gözümüzde cemaate bir üst görev değil, daha bilgili, kitap okuyan, dini bilgileri çok olan kişidir. Aynı zamanda görev verdiğini de gözardı etmemek gerekir. Örneğin ben, abilerin bana verdiği paşaları dinleme görevini yerine getirdim."