The Economist’ten çarpıcı Türkiye analizi: 310 bin işçi işsiz kaldı

İngiliz The Economist dergisi, Türkiye’nin tekstil sektöründe yaşanan daralmayı mercek altına aldı. Haberde, Osmanlı’nın ipek başkenti Bursa’nın yüzyıllar boyunca dünya tekstilinde önemli bir yere sahip olduğu ancak sektörün bugün ciddi bir krizle karşı karşıya bulunduğu vurgulandı.

Türkiye hâlâ dünyanın önemli tekstil tedarikçileri arasında yer alsa da, küresel pazar payı son 30 yılın en düşük seviyesi olan %3’ün altına geriledi.

İHRACATTA SERT DÜŞÜŞ, FABRİKALARDA KAPANMA DALGASI

Dergiye göre, 2025’in ilk yarısında Türkiye’nin tekstil ihracatı %6,9 oranında azaldı. 2022’de 22 milyar dolar seviyesinde olan ihracatın bu yıl 17 milyar dolara düşmesi bekleniyor.
Bu düşüşle birlikte yaklaşık 310 bin işçi işini kaybederken, 6 bin işletme faaliyetlerine son verdi. Pek çok firma üretimini Mısır gibi daha düşük maliyetli ülkelere taşıdı.

YÜKSEK FAİZ VE DEĞERLİ TL REKABETİ ZORLUYOR

The Economist analizinde krizin temel sebeplerinden birinin yüksek faiz oranları ve aşırı değerli Türk lirası olduğu belirtiliyor. Enflasyonun hâlâ %33 seviyelerinde seyrettiği, asgari ücretin ise dolar bazında son üç yılda %60’tan fazla arttığı ifade edildi.
Bu durumun ihracatçının rekabet gücünü zayıflattığına dikkat çekildi. TİM Başkanı Mustafa Gültepe, "Avrupalı müşteriler biz Çin’den %15-20 pahalı olsak da bizi seçerdi, ama fark %50’ye çıkınca tercih etmiyorlar" dedi.

İŞ GÜCÜ SIKINTISI VE SURİYELİ GÖÇÜNÜN ETKİSİ

Giyimkent Başkanı Muzaffer Cevizli ise gençlerin artık atölyelerde çalışmak yerine masa başı işleri tercih ettiğini, dolayısıyla sektörün nitelikli işçi bulmakta zorlandığını söyledi.
Ayrıca sektördeki Suriyeli iş gücünün azalması da üretimi etkiledi. Son on yılda 250 ila 400 bin Suriyelinin çalıştığı tahmin edilen tekstil atölyeleri, savaş sonrası geri dönüşler nedeniyle iş gücü açığı yaşamaya başladı.

THE ECONOMIST: "TÜRKİYE KENDİNİ YENİDEN KEŞFETMELİ"

Dergi analizinde, Türkiye’deki krizin sadece bir duraklama değil, kalıcı bir dönüşüm olduğunun altı çizildi. Artık "ucuz emek" avantajına dayalı ihracat modelinin sürdürülemez hale geldiği, sektörün markalaşma, tasarım, hızlı teslimat ve niş üretim gibi alanlara yönelmesi gerektiği vurgulandı.
LC Waikiki ve Eroğlu Holding gibi bazı büyük markaların üretimlerini kısmen Mısır’a taşıdığı hatırlatıldı.

YENİ DÖNEM: "AVRUPA’NIN ÇİN’İ"NDEN TASARIM ÜSSÜNE

The Economist analizini şu cümleyle noktaladı:

"Türkiye’nin yeniden ayağa kalkması, Avrupa’nın Çin’i olma hedefinden vazgeçip, kendi özgün markalarını ve tasarım gücünü ön plana çıkarmasından geçiyor."