Roma süvari birliğine ait 1.800 yıllık mezarlık keşfedildi: "Oldukça nadir"

Roma İmparatorluğu'nun ikinci yüzyılında görev yapan Ala süvari birimine ait olduğu düşünülen 100'den fazla ata ait iskelet kalıntıları, yapılan kazılar sırasında bulundu. Radyokarbon tarihleme analizleri, bu atların M.S. 100-150 yılları arasında yaşadığını ortaya koydu.

Kazıyı yöneten Stuttgart Bölge Konseyi'ne bağlı Anıt Koruma Dairesi'nden Sarah Roth, bu büyüklükte bir Roma dönemi at mezarlığının oldukça nadir olduğunu ifade etti. Bölgedeki kazılarda daha önce tekil at mezarları bulunmuş olsa da, 2024 yılı için planlanan bir inşaat öncesinde yapılan kazılar, büyük bir yoğunlukta at kalıntısı ortaya çıkardı.

Ala birliği, Roma İmparatorluğu'nun sınırlarını koruyarak, acil durumlarda atların kara ulaşımını sağlamak için hızlı bir ulaşım aracı olarak kullanılmıştı. Birlikte yaklaşık 500 süvari ve en az 700 atın bulunduğu tahmin ediliyor.

Mezarlık, askeri yerleşkeye yaklaşık 400 metre, sivil yerleşime ise 200 metre mesafedeydi. Ölen atlar, sığ çukurlara yan yatmış şekilde gömülmüş ve bu gömüler genellikle düzenli bir biçimde, üst üste gelmeyecek şekilde yerleştirilmişti. Bu durum, mezarlığın belirli bir düzene sahip olabileceğini gösteriyor.

Atların hepsi aynı anda bir savaş ya da salgın nedeniyle ölmüş gibi görünmüyor; çoğu, çeşitli hastalıklar, yaralanmalar ya da görev dışı kalmalar nedeniyle gömülmüş. Bazı atların, yürüyebilecek durumdayken mezarlığa kadar getirilip orada öldürüldüğü de düşünülüyor.

Kazılarda yalnızca bir ata, mezar eşyalarıyla birlikte rastlandı. Bu at, ön bacağının kıvrımına yerleştirilmiş iki testi ve küçük bir yağ lambası ile gömülmüştü. Roma döneminde, bu tür mezar eşyaları genellikle insanlara ait gömülerde görülür. Roth, bu durumun söz konusu atın sahibinin ne kadar değerli bir kişi olduğuna işaret ettiğini belirtti.

Mezarlıkta ayrıca, yüzüstü ve mezar eşyasız gömülmüş bir erkeğe ait iskelet bulundu. Yaklaşık 500 metre uzaklıkta bir insan mezarlığı olmasına rağmen, bu kişinin burada gömülmesi, Roma toplumunda dışlanmış bir birey olduğuna dair bir ipucu veriyor.