Erdoğan, Necip Fazıl'ın "İstanbul" şiirini okudu: Sunucu Pelin Çift, övgüler dizdi

Cumhurbaşkanı ve AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan, İstanbul’da katıldığı "Beş Ressam Bir Şehir Canım İstanbul" programında sahneye çıkarak Necip Fazıl Kısakürek’in şiirini okudu. Erdoğan’ın şiir performansı sonrası sunucu Pelin Çift, Cumhurbaşkanı’na övgü dolu sözler söyledi.

PELİN ÇİFT: "HARİKAYDI"

Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı’nda düzenlenen etkinlikte konuşmasını tamamlayan Erdoğan, Necip Fazıl’ın İstanbul şiirini seslendirdi. Şiirin ardından kürsüye gelen programın sunucusu Pelin Çift, "Sayın Cumhurbaşkanım, vallahi harikaydı. Necip Fazıl boşuna dememiş, ‘Şiiri ben yazarım, o okur’ diye. Harikaydı" sözleriyle Erdoğan’a iltifat etti.

NECİP FAZIL’IN TARİHİ SÖZÜ

Necip Fazıl Kısakürek’in, 1970’li yıllarda bir konferansta o dönem lise öğrencisi olan Recep Tayyip Erdoğan için, "Ben şiir yazarım, Tayyip Bey de okur" dediği aktarılmıştı. Erdoğan’ın yıllar sonra üstadın dizelerini okuması, bu sözü yeniden gündeme taşıdı.

ERDOĞAN'IN OKUDUĞU ŞİİR

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? ..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...

O manayı bul da bul!
İlle İstanbul'da bul!
İstanbul,
İstanbul...

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir kent kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir ' Katibim'i...

Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...
Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı Sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni şu şekilde dursun, ağlayanı bahtiyar...

Gecesi sünbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul...