Dünyanın en eski şehirleri açıklandı: Türkiye’den Gaziantep ve Çatalhöyük listede

Uzman tarihçiler, arkeologlar ve şehircilik araştırmacılarının ortak değerlendirmeleriyle hazırlanan “dünyanın en eski şehirleri” listesi yayımlandı. Tarımın başladığı, yerleşik yaşamın ilk örneklerinin görüldüğü ve erken devlet yapılarının şekillendiği bu kentler, insanlık tarihinin kesintisiz tanıkları olarak öne çıktı. Orta Doğu’dan Anadolu’ya, Akdeniz havzasından Asya ve Orta Amerika’ya uzanan geniş bir coğrafyada yer alan 24 kadim şehir listeye girmeyi başardı.

TÜRKİYE’DEN GAZİANTEP VE ÇATALHÖYÜK DİKKAT ÇEKTİ

Hazırlanan listede Türkiye’den iki önemli yerleşim yer aldı. Gaziantep, binlerce yıl boyunca Hititlerden Roma’ya, Bizans’tan Osmanlı’ya kadar pek çok medeniyete ev sahipliği yapması ve kesintisiz yerleşim özelliğiyle dikkat çekti. Konya sınırları içinde bulunan Çatalhöyük ise Neolitik Çağ’a uzanan geçmişiyle, tarım toplumunun ve yerleşik hayatın ilk örneklerinden biri olarak insanlık tarihindeki eşsiz konumunu bir kez daha ortaya koydu.

ORTA DOĞU VE AKDENİZ COĞRAFYASI ÖNE ÇIKTI

Listenin büyük bölümünü Orta Doğu ve Akdeniz havzasındaki şehirler oluşturdu. Lübnan’dan Biblos, Beyrut, Sayda ve Sur; Suriye’den Şam ve Halep; Filistin’den Kudüs ve Eriha gibi kentler, tarih boyunca ticaret yollarının, inanç merkezlerinin ve siyasi güç dengelerinin odak noktası oldu. Bu şehirler, binlerce yıl boyunca farklı kültürlerin izlerini bünyesinde barındırarak günümüze ulaştı.

DÜNYANIN EN ESKİ 24 ŞEHRİ

Uzmanların değerlendirmelerine göre dünyanın en eski şehirleri şu şekilde sıralandı: Tebai, Varanasi, Lizbon, Luoyang, Belh, Sur, Sayda, Kudüs, Beyrut, Larnaka, Gaziantep, Erbil, Cadiz, Filibe, Feyyum, Halep, Susa, Şam, Çatalhöyük, Biblos, Atina, Kerkük, Eriha ve Çolula.

SADECE GEÇMİŞİN DEĞİL, GELECEĞİN DE MİRASI

Araştırmacılar, bu şehirlerin yalnızca tarihsel değil, kültürel ve arkeolojik açıdan da insanlığın ortak mirası olduğunu vurguluyor. Binlerce yıllık birikimi temsil eden bu merkezlerin korunmasının, gelecek kuşaklara aktarılmasının ve sürdürülebilir şekilde yaşatılmasının hayati önem taşıdığı ifade ediliyor.