ABC Kritik | Av. Mustafa İlker Gürkan | Deniz Gezmiş belgeseli ve 68 Kuşağı

2-) Daha sonra ;  FKF 3. Genel kurulu 3 ve 4 Ocak 1969’da İstanbul’da toplanır. DÖB, 1969’da Mart yada Nisan aylarında FKF’ye katılır. Kesin bir tarih veremiyorum. Bu dönemde FKF Genel Başkanı Sayın Yusuf Küpeli’dir. Sonunda ve Türkiye Devrimci Gençlik  Federasyonu bünyesinde hepimiz “Birlik” olduk.

Daha ayrıntılı bilgi için, 68 Gençlik hareketi Tarihçisi Turhan Feyzioğlu’nun eserlerini okumanızı, incelemenizi tavsiye ediyorum. Kendisine buradan teşekkür ediyorum.

Hani ünlü bir sözdür. “Aslanlar tarihçilerini yaratamadığı sürece tarih avcıları anlatmaya devam edecektir” diye. Aslanların bir başka tarihçisi ise birazdan seyredeceğimiz belgeselin yapımcısı  Sayın Dilşad Zülkadiroğlu’dur.  Bu harika eseri için hepimiz Güzel Sanatlar Akademisinden 68’li arkadaşımız Dilşad Zülkadiroğluna teşekkür ederiz 

FKF-DÖB  birleşmesi tarihimizde çok değerli bir emsaldir. Bu birleşme yöntemi tarihi bir değere sahiptir ve emsalsizdir. Sol harekette benzeri bir birleşme hiç olmamıştır ve olmamaktadır da. Bir tarafta kendinden ve iddialarından emin bir grup genç, yani DÖB’lüler ve diğer tarafta örgütlerine dinamizm ve etkinlik kazandırmak isteyen üniversite çevrelerinde oldukça yaygın örgütlenmiş bir gençlik gurubu yani FKF’liler. Ortak akıl bunların birleşmesi gerektiğini söylüyor ama “armudun sapı-üzümün çöpü” benzeri kaygılar. Son derece doğru bu düşüncenin “tasarıdan eyleme” dönüşmesine engel oluyordu. DÖB’ün “kitlesellik” ve  “etkili hareket” amacı, “yaygınlaşmak gereğiyle” birleşince bu defa “DÖB’ün örgütsel  özverisinden Birlik, yani kuvvet doğdu ve kuvvetin harekete geçmesi de Türkiye tarihine emsalsiz bir örnek sundu.

Mesele sizin öznel konumuz ve niyetlerinizde  değildir. Mesele; Sizinle aynı genel ve temel amaçlara yönelik olduğunu söyleyenlerle birlik olabilmek için öznel iddialarınızdan fedakarlık yapmaktır. Bir anlamda “kendinizi-örgütünüzü feda etmeyi göze almaktır”. Birlik, sosyo politik yaşamda; bir siyasal hareket için  böylesine başat bir ilkedir. Mutlak Özveri gerektirir.

Sosyo-politik yaşamda 2+2=eşittir dört etmez 6-7, 9, 10 eder siz 2 iken öbür ikiye katılırsanız bu sinerjik bir etkiye sahiptir. Dört’te kalmazsınız. FKF ve DÖB birleşmesinden doğan DEV-GENÇ’in öyküsü bunun ispatıdır. Düşünün bu günkü “Birler” birbirlerinden bağımsız-kopuk bir tarzda 1+1+1 = eşittir 3 etmiyor belki 0,3 (sıfır onda üç)  ediyor. Bölünme sinerjiyi tersine işletiyor. Doğa yasaları toplumsal tarihe bir de böyle yansıyor.

Bakın bu gün Türkiye’de siyasal hayat sakattır. Sol tarafı yok denecek kadar zayıftır. Oysa kendisini sosyalist olarak niteleyen  adında “parti” sözcüğü geçen ne de çok örgüt var. Lütfen bir an hayal kurun ama lütfen bir hayal edin. Sosyalist partilerimizin  bir yada ikisi kalksa “biz kayıtsız şartsız filan sosyalist partiye katılıyoruz” diyebilse; sonuçları neler olur? Bununla kim coşar, sevinir; kim kızar, üzülür? 
Bunu yaşadık... Yaşayarak gördük... Ben size gerçek ve gerçekçi bir deney sunuyorum ve tarihinizde böyle parlak bir örnek var diyorum.
“Tarih tekerrür etmez” denilir. Doğrudur! Elbette geçmiş canlandırılamaz ama niteliksel olarak daha üst düzeyde yenilenebilir. Sözlerimi lütfen bu kapsamda yorumlayınız.

68 Devrimci Gençlik hareketinin büyük sırrı Sağlam bir önderlik ve Kitle çizgisidir. Sınıfta, kütüphanede arkadaşın,  tepeden tırnağa inanç, cesaret ve iyi niyet. Daima makul ve mantıklı. Kafasında insanlığın  en yüksek değer yargıları var. Parlak bir zeka, önderiniz(Deniz Gezmiş ve yanında safiyet ve masumiyet sembolü arkadaşların. Örneğin: Cihan Alptekin, Deniz, Cihan ve diğer önder arkadaşlarımızın gençlik kitlesi ile ilişkileri üç sözcükle ifade edilebilir: Sevgi, samimiyet ve güven. Başta Deniz Gezmiş olmak üzere, diğer arkadaşlarımızdan oluşan önderler kadrosu, Gençlik kitlesi’ne, Gençlik kitlesi de önderlerine güvenirlerdi. Zaman içinde oluşan ve güvenle beslenen sevgi, kitleyi ve önderlerini birbirine sarsılmaz biçimde bağlamıştı. Bu tablo 19-20 yaşlarında çok az insana ve jenerasyona nasip olmuştur. Deniz ve 68 Gençliği...

Bir anekdot daha: 68’liler önder kadroları olağanüstü “Gençlik Liderleri” değildiler. Bir tanesi hariç Deniz Gezmiş...O, olağanüstüydü.
Eğer 68’liler olağan üstü insanlardı diyecekseniz hiç tereddüt etmeden söyleyin;  bu İstanbul’daki 68’li gençlik kitlesidir, tümüdür. Zaten bu nedenle İstanbul 68’in ekseni olmuştur. İstisnai bir önderi ve öyle bir lideri üreten muhteşem bir kuşak/jenerasyondu o insanlar.

Bu kuşağın baskın niteliklerine gelirsek: Birincisi ‘Kitle Çizgisi’dir.

Kitle çizgisi; Kitlelerle birlikte hareket edebilme duygu ve düşüncesidir. Hala geçerli bir deyişle  “kitlelerden bir kol boyu ilerde” olmaktır. Ne; aynı düzeyde kalarak Kitle dalkavukluğu ne de kitlerden kopuk bireysellik-küçük grupçuluk. Aklın ve eylemin kitleleri kavrayacak, tutunacak “Bir kol boyu” bu nedenle kullanılan bir benzetmedir. Bir bildiri mi yayınlayacaksın, bir sloganmı atacaksın, bir eylemmi yapacaksın, hep makul ve mantıklı bir yurttaş ne der, o’nun üzerinde hangi etkiyi yapar o ve onun gibiler hangi tepkiyi gösterir bunu hesaplayacaksın. Yani hiç durmaksızın meşruiyet arayışı. Toplumsal meşruiyet kitle çizgisinin temel koşuludur. Birincisi işte budur.

İkinci Nitelik: Saydamlık-Şeffaflık
 

Ya göründüğümüz gibi olmak ya da olduğumuz gibi görünmek. Bu iki yönlü yöntem  kitle çizgisinin hem ön koşuludur hemde sonuçlarıdır. Sosyo-politik hayatta ön koşullar sonuçları yaratır. Bu sonuçlar hareketin yeni evresine yön verir. Egemen güçlerin sizi daima dışına çıkmaya zorlayacakları şey; kitlelerin gözünde, göründüğünüzden farklı biçimde sizi göstermek çabasıdır  ya da toplumsal meşruiyetin sınırları dışına çıkarmaktır. Kuvvetle kaçınmanız gerekir bu yanlışlardan.

‘DEĞERLİ KONUKLAR 68 HAKTIR VE NAMUSTUR’

“Bağımsızlık”, “Demokrasi” haktır “Anti-emperyalizm” bir haktır “Özgürlük” de haktır. Asıl olarak hakkı emeğe dayandırmak, salt emek-gücüne değil… İnsan’ın yaratıcı, üretici O’nun ayırdedici özelliği ve niteliği olan ve yalnız İnsan’da olan; Gazi’nin deyişiyle Hakkı emeğe istinad ettirmek / dayandırmak. İşte bu paragraf; Bizim 68’dir

Düşününüz, emperyalist-sömürgeci tahakküm altında ve öz be öz vatan topraklarında, o toprakların bereketi ve o topraklardaki insanların emeğini servetlerini ve  olanaklarını hayal ediniz… O emek, servetler ve olanaklar; o toprakların çocukları binlercesi  ve hatta milyonlarcası  “heba“ edilerek “uluslararası sermaye” tarafından gasp edildi… Bu bütün insanlığın kaybıdır… 
68 bu büyük insanlık kaybına isyandı ve bu isyan; İnsanlığın ve Ulusun “Namusunu”, Türkiye Cumhuriyeti’ne ve Mustafa Kemal Atatürk’e sadakatin “Namusunu” temsilen 68 gençliğinin sahiplendiği bir “Hak’tı” ve “68 isyandır” denilir. Doğrudur, ne varki “eksik doğru” 68 bir karşı çıkış, bir karşı koyma eylemidir doğru ama “o kadar” değil. Karşı çıktığının yerine ne koyacağını da anlatır. Bağımsızlık ve demokrasi, tam bağımsız ve gerçekten demokratik Türkiye.

Özerk-demokratik üniversite düşününüz. Çağımız “Emperyalizm çağıdır” deniyor. Hakça tercüme edelim: “Çağımız haksızlıklar, sömürü, talan, yalan, tahakküm vb. Çağıdır.” Tanımı budur. Bunları yıkmak, yok etmek. İnsana verilmiş en güzel armağan olan dünyamızı yaşanılır kılmak, yalnız bugünler için değil, yarınlar, içinde bir “Hak’tı” ve bizim için bunu sağlamak “Namus’tu”

Bir sistem düşününüz; iki sütun üzerinde kurulu... Sömürü ve yabancılaşma… Halklar, insanlar sürekli çalıştırılacak, insan aklının ve emeğinin en görkemli ürünlerini ortaya çıkaracaklar. Bir “Özel Mülkiyet Sistemi” bin bir yöntemle ve hünerle çekip alacak üretenlerin elinden bu ürünleri. “Sömürü” düzeni sürsün diye o insanlar bu ürünlere,  tamamen “Yabancılaşacak” sömürü ile mücadele etmek. Elbette ama  sömürüyü  perdeleyen ve bu kahrolası sömürü düzeninin sürmesini sağlayan ikiz kardeşi; “kişinin ve sınıfının”  ürettiğine yabancılaşmasıdır… “68” hiç kuşkusuz “Ortak Akıl”dı. EMPERYALİST SÖMÜRÜYE VE YABANCILAŞMAYA DEMOKRASİNİN SAĞLADIĞI BÜTÜN OLANAKLARLA KARŞI ÇIKMAK 68’İN MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’DEN DEVRALDIĞI BİR MİRASTI VE  “NAMUSTU” BU

“NAMUS BORCUNUN İFASI” HAKTIR

68 yaşayan bir gerçekliktir. İnsanlığın övüneceği bir değerler zirvesidir.  68 haktır ve namustur.     

Şimdi sözlerimi bitirirken yani sonsöz; 68’den bugüne kalan bir eserden söz edersek bu piramidin tabanı ‘Birlik’, bileşenleri ise; Meşruiyet + Kitle Çizgisi + ŞEFFAFLIK + Eylemliliktir.