4 Bin Yıl Önce Paris Çevresinde Katliam: Arkeolojik Bulgular Ortaya Çıkardı

Arkeologlar, Paris çevresinde 4300–4150 yıllarına tarihlenen toplu mezarlarda gerçekleştirdikleri incelemelerde, istilacılara karşı yapılan savaş sonrası "zafer ritüelleri"ni gün yüzüne çıkardı. Araştırmaya göre, yerel halk tarafından esir alınan istilacılar işkenceyle öldürülmüş, bazıları halka açık şekilde sergilenmişti.

MEZARLARDAKİ İŞKENCE İZLERİ

Yeni yayımlanan çalışmada, 82 kişinin kalıntıları incelendi. Bazılarının sol kolları veya elleri kesilmiş, alt uzuvları kasten kırılmıştı. Bazı kafataslarında ise delinmiş izler gözlemlendi. Araştırmanın eş yazarı osteoarkeolog Teresa Fernández-Crespo, bu bulguların, kurbanların toplum önünde acımasızca öldürülmüş olabileceğini gösterdiğini söyledi.

İSTİLACILAR VE YERLİ HALK

Kemik ve diş analizleri, işkenceye uğrayanların Paris çevresinden gelen göçebe bir grup olduğunu ortaya koydu. Öte yandan, yerel halkın kalıntıları ise savunma sırasında hayatını kaybetmiş kişilerden oluşuyordu. Araştırmacılar, bu ayrımın Neolitik dönemde istilacılar ve yerel halk arasındaki güç mücadelesini net biçimde gösterdiğini belirtti.

ŞİDDET VE TOPLUMSAL RİTÜEL

Fernández-Crespo, bu uygulamaların savaş sonrası düzenlenen törenlerin parçası olduğunu ve toplumun gözü önünde esirlerin "insanlıktan çıkarılmasının" amaçlandığını ifade etti. Mezar çukurlarının yerleşim merkezlerinin ortasında olması, olayların kamusal bir şiddet tiyatrosu olarak gerçekleştirildiğini gösteriyor.

KITA ÇAPINDA KRİZ VE TARİHSEL BAĞLAM

Araştırmaya dahil olmayan Alman arkeolog Detlef Gronenborn, bu dönemin Avrupa genelinde çatışma ve huzursuzluk dönemine denk geldiğini söyledi. İskoç araştırmacı Linda Fibiger ise bulguların Neolitik dönemdeki şiddet biçimlerini anlamak için kritik bir pencere açtığını vurguladı. Çoğu zaman başa yönelik yaralanmaların görüldüğü bu dönemde, kalıntılardaki şiddet dozu bedenin tamamına yönelikti.

TARİHİN EN ERKEN "ZAFER RİTÜELİ" OLABİLİR

Araştırmacılar, bulguların Avrupa tarihindeki en erken savaş sonrası zafer kutlaması ritüeli olabileceğini belirtti. Kimyasal analizler, istilacı ve yerli halkın ayrımını mümkün kılarak, Neolitik dönemdeki şiddet ve toplumsal ritüellerin yapısını anlamaya yardımcı oluyor.